词典
衰白的意思
衰白
拼音shuāi bái
注音ㄕㄨㄞ ㄅㄞˊ
词语解释
衰白[ shuāi bái ]
⒈ 谓人老体衰鬓发疏落花白。语本三国魏嵇康《养生论》：“至于措身失理，亡之于微，积微成损，积损成衰，从衰得白，从白得老，从老得终，闷若无端。”
引证解释
⒈ 谓人老体衰鬓发疏落花白。
引语本 三国 魏 嵇康 《养生论》：“至於措身失理，亡之於微，积微成损，积损成衰，从衰得白，从白得老，从老得终，闷若无端。”
唐 杜甫 《收京》诗之二：“生意甘衰白，天涯正寂寥。”
《明史·万象春传》：“太后父，衰白封，始赐肩舆。”
清 姚鼐 《自咏》：“故交四海多衰白，何事千秋託汗青。”
相关词语
- zhèng bái郑白
- zhōu yí bái周贻白
- wǔ shuāi五衰
- jìn shuāi寖衰
- zhǎn shuāi斩衰
- bái lǎng白朗
- zhé bái晢白
- wěi wěi shuāi shuāi萎萎衰衰
- wū bái乌白
- bái pǔ白朴
- bái chén白沉
- luō shuō bái dào啰说白道
- jiǎo bái皛白
- jiǎo bái皦白
- wǔ bái五白
- bái yīn白茵
- zhuī xíng shuāi锥行衰
- zhù shuāi驻衰
- zhù shuāi住衰
- zī shuāi资衰
- zhōng shuāi中衰
- zǎo shuāi蚤衰
- zǎo shuāi早衰
- zhòu bái皱白
- zhě bái赭白
- zhě bái mǎ赭白马
- zhǔ bái shí煮白石
- qí bái shí齐白石
- zān bái bǐ簪白笔
- wū bái cài乌白菜